login: hasło:

Absolwenci Wydziału Prawa 1969

Dlaczego "Absolwenci 69"

Jeśli jesteś Europą, jaka jest Twoja historia w 2022 roku?

 

 

Wojna na Ukrainie stawia Europę

przed pytaniem o rację bytu integracji.

Professor Tomasz Tadeusz Koncewicz

„Jeśli to jest Wasza ziemia, gdzie są Wasze historie?”

E. J. Chamberlin

Wojna na Ukrainie stawia Europę przed pytaniem o rację bytu integracji. Odwaga i opór Ukraińców dały nam, obywatelom Unii Europejskiej, cenny czas na przemyślenie, kim jesteśmy, co jest nam drogie i jak rozumiemy nasze ideały i wartości. Jedną z sił napędowych integracji europejskiej była chęć porzucenia imperialnego sposobu myślenia. Zjednoczona Europa była postrzegana jako alternatywa dla rozpadających się i walczących imperiów oraz jako rozwiązanie dla brutalnej siły. Obawa przed życiem w długim cieniu imperiów i marzenie o zakotwiczeniu ich dalszego istnienia w integracji europejskiej wyjaśniają również, dlaczego w 1989 roku przystąpienie do Unii było jednym z pierwszych priorytetów politycznych państw postkomunistycznych. Kiedy prezydent W. Żeleński mówi teraz o integracji Ukrainy z Unią Europejską, kieruje nim ten sam strach i to samo marzenie. Dążenie i tęsknota Ukrainy do stania się częścią antyimperialnej Unii wysuwają na pierwszy plan pytania o przynależność i tożsamość nie tylko dla Ukraińców, ale w równym stopniu dla nas, Europejczyków

Co to znaczy być Europejczykiem AD 2022?

W idealnym świecie integracji symboliczny akt powołania pierwszych Wspólnot w 1951 i 1957 roku oraz zjednoczenia państw członkowskich byłby rozumiany jako solidarność i empatia wobec innych, nie tylko jako obcych, ale także jako sąsiadów. Etos członkostwa w Unii wyjaśniałby, że państwa członkowskie są zobowiązane do przyjęcia określonej postawy wobec innych podmiotów oraz wobec systemu prawnego Unii jako całości. Nakazuje on również, aby państwa te przestrzegały najbardziej podstawowych zasad wspólnoty. Niestety, dziś to wyidealizowane pojęcie członkostwa potrzebuje zarówno wiarygodnego opowiadacza historii, jak i zaangażowanej opinii publicznej, która chciałaby go wysłuchać. Nadal istnieją poważne wątpliwości, czy przywódcy europejscy rzeczywiście mają dość odwagi i wyobraźni, by myśleć ponad swoimi egoistycznymi interesami i kalkulacjami. Żadna retoryka przewodniczącego Komisji, przewodniczącego Rady Europejskiej czy też kanclerza Niemiec nie jest w stanie zatrzeć wieloletnich krajowych i ponadnarodowych uścisków z autokratami wewnątrz (Polska, Węgry) i  na zewnątrz (Rosja). Tam, gdzie potrzebna była determinacja, by stać na straży praworządności jako wartości podzielanej przez wszystkich, zamiast tego otrzymaliśmy Nord Stream 2, niezliczone listy dobrych intencji i niekończący się dialog. Ostatnia sprawa o naruszenie prawa przez Polskę, okrzyknięta teraz przez UE sukcesem, powinna być raczej kolejnym bolesnym dowodem na to, że Komisja ze swoją tchórzliwością i postawą wyczekującą, polegającą na przymilaniu się autokratom, stała się częścią problemu, a nie jego rozwiązaniem.

A potem wybuchła wojna na Ukrainie.  

Poszukiwanie europejskiego mitu (mitów)

Udany mit polityczny nie tylko daje odpowiedź na pytanie, dlaczego jesteśmy razem, ale także odpowiada na pytanie, co powinniśmy robić, gdy już postanowimy się zjednoczyć i rządzić sobą. Dobry mit musi przetrwać próbę czasu i być gotowy do przystosowania się do zmian, jakie zachodzą wraz z ewolucją podmiotu, któremu służy. W kontekście europejskim pierwotne mity były budowane wokół pokoju, dobrobytu i, co najważniejsze, demokracji. Pamiętając o wrodzonej skłonności państw do prowadzenia wojen lub przewidywania ich, w okresie powojennym państwa post imperialne zbliżyły się do siebie, poznały własne demony i zaakceptowały potrzebę zmian. Największą siłą UE, a zarazem największym wyzwaniem, jest zrozumienie, że integracja musi być postrzegana przez pryzmat wierności i lojalności aktorów, a nie tylko tekstów. Tekst zawsze wymaga interpretacji i praktyki. To właśnie praktyka działania ożywia mit. Staje się ona elementem historii, którą mają opowiedzieć fakty, okoliczności, interesy własne aktorów i ich rozumienie tego, do czego powinno dążyć prawo unijne i jak powinno ono realizować cel wspólnoty życia razem.   

Gdzie w tym wszystkim jest zatem wojna na Ukrainie?

Przywrócić nas Europie

Pamięć o II wojnie światowej i obawa przed powtórzeniem się okrucieństw popełnionych na kontynencie była jednym z mitów założycielskich powojennego osadnictwa europejskiego. Jednak sama pamięć i opowieści, przekazywane przez lata, mogą zrobić tylko tyle dla pokoleń, które nigdy nie zaznały wojny i które dowiedziały się o niej jedynie ze wspomnień swoich rodziców i dziadków. Wojna na Ukrainie jest wojną tego pokolenia i może być źródłem nowego mitu dla odnowionej integracji europejskiej oraz budowania pamięci i tożsamości, nowej opowieści o tym, co zrobiliśmy, jak i gdzie byliśmy w chwili próby. Perspektywa przystąpienia Ukrainy do UE byłaby namacalna i jednocząca. Puste słowa nie budują mitów. Robi to praktyka. Dlatego należy poważnie zastanowić się nad przyszłym członkostwem. Takie samozobowiązanie byłoby wyzwaniem dla wizji obecnych i przyszłych przywódców europejskich i związałoby ich ze wspólną przyszłością i wspólnymi ideałami. Pozwoliłoby to również nam, Europejczykom, trzymać przewodniczących Ursulę von der Leyen i Charlesa Michela nie tylko za słowa, ale i za czyny, które podejmą w imię mitu.

 

Mój idealizm kontra obojętność Europy 

Jeśli Europa ma mieć przyszłość i wyjść poza małostkową politykę dnia dzisiejszego, potrzebuje historii, która nie będzie zakotwiczona tylko w przeszłości sprzed 80 lat. Odrzucenie imperializmu musi pozostać mitem założycielskim Europy AD 2022, tak jak było nim w 1951 roku. Należy jednak powrócić do niego i opowiedzieć go na nowo w świetle współczesnych okoliczności i wyzwań, jakie stawia przed nami niebezpieczny świat, który nas otacza. Jak nadal tłumaczyć marzenie Ojców Założycieli o pokojowym współżyciu narodów i państw europejskich? W imieniu kogo ("my, narody europejskie"?) przemawiają państwa członkowskie i traktaty? Skąd przychodzimy i dokąd zmierzamy? Jakimi wartościami kierujemy się w życiu? Zadawanie tych pytań i udzielanie na nie odpowiedzi ma zasadnicze znaczenie, jeśli chcemy lepiej zrozumieć samych siebie dzisiaj i zakotwiczyć Europę jutro w czymś więcej niż tylko w rynku.

Być może to wszystko jest myśleniem życzeniowym, które można przypisać mojemu niepoprawnemu idealizmowi. Moje "rozumienie granic" w odniesieniu do roli i miejsca Unii w świecie zawsze wynikało zarówno z lęku, jak i z marzeń. Strach przed samotnością państwa narodowego i jego wrodzonym potencjałem okrucieństwa. A także marzeniem, by realizować pewien sposób życia i postawy wobec innych, oparty na tolerancji i dzieleniu się, a jednocześnie odrzucający ucisk, wyzysk i niesprawiedliwość wyznawane w imię jednego państwa. A jednak, mimo całego tego idealizmu, jestem głęboko przekonany, że jest to dokładnie ten rodzaj przesłania, które elity w przytulnych, samoreferencyjnych stolicach Europy muszą usłyszeć i przestrzegać. Jest to przesłanie płynące z introspekcji kogoś, kto wie, jak to jest żyć w cieniu imperiów i cierpieć z powodu ich imperialistycznych ambicji. Dla mnie historia o "nigdy więcej" jest prawdziwa. Opowiadali ją i powtarzali moi rodzice i dziadkowie. W marcu 2022 roku brzmi ona prawdziwiej i głośniej niż kiedykolwiek wcześniej.

Dlatego na swój sposób dziękuję Ukrainie za to, że dała mi szansę ponownego zastanowienia się nad tym, kim jestem i co definiuje moją europejskość, a następnie ponownego opowiedzenia się za nią. A jeśli chodzi o moje przesłanie dla Brukseli, Paryża, Berlina: koniec z majstrowaniem, wykręcaniem się, samochwalstwem. Dość czerwonych dywanów i szczytów pełnych pustych obietnic i połowicznych sankcji. Działajcie teraz w sposób sensowny, ponieważ jutro może być za późno! Niepowodzenie w tej kwestii jest jedyną rzeczą, której moje pokolenie Europejczyków nigdy nie wybaczy.

Professor Tomasz Tadeusz Koncewicz

Director of the Department of European and Comparative Law, University of Gdańsk; Member of the Council of the Jean Monnet Foundation, Lausanne, 2021 - 2022 Visiting Professor, European University Institute, Florence, Principal Investigator, Reconciling Europe with its citizens through democracy and rule of law (RECONNECT)

Przetłumaczono z www.DeepL.com/Translator (wersja darmowa)

Oryginał tekstu w języku angielskim jest dostępny na https://verfassungsblog.de/if-you-are-europe-what-is-your-story-in-2022/

          Dziękujemy panu Profesorowi za udostępnienie tekstu artykułu na naszą stronę Absolwenci69.  

         Podkreślenia w tekście pochodzą od redakcji strony Absolwenci69

5 kwietnia 2022

Więcej z działu "Dlaczego "Absolwenci 69""...

  1. Pożegnaliśmy Romualda Kulikowskiego – wczoraj - 30 stycznia 2023r.
  2. Absolwenci wspominają
  3. Absolwenci wspominają Romualda Kulikowskiego "Romka"
  4. Absolwenci Prawa 69 płaczą.
  5. Jeszcze trochę o problemach ustrojowych Izraela
  6. Naszym kolegom Absolwentom69
  7. Zjazd, Zjazd, Zjazd 2023!
  8. Absolwenci 69 kolejny raz w Salonie Śląskim
  9. Na marginesie artykułu prof. Tomasza Tadeusza Koncewicza
  10. Polski TK trzeba będzie odbudować od podstaw
  11. Drugie spotkanie w Salonie śląskim.
  12. Kolejne spotkanie w Salonie Śląskim
  13. Absolwenci69 w Salonie Śląskim
  14. Z wielkim żalem żegnamy naszego Absolwenta Prawa69
  15. „Absolwenci 1969” w sztafecie zmian pokoleniowych
  16. Spotkanie na Uniwersytecie Wrocławskim w Auli Leopoldyna 2022r.
  17. Spotkanie pod Szermierzem (druga cześć 24-go Zjazdu Absolwentów)
  18. Dwudziesty czwarty Zjazd Absolwentów Prawa 69 (cz.1-sza)
  19. Zjazd, Zjazd, Zjazd Absolwentów Prawa 69
  20. Teraz wiemy czemu Rudawy to Rudawy
  21. Wspomnienie o Aldonie Tychowskiej
  22. Żegnamy naszą koleżankę
  23. „Przyszła pani z lasu”
  24. Przymierzamy się do Zjazdu – przychodźcie na Skype
  25. Już wiosna - Święta, Święta
  26. Jeśli jesteś Europą, jaka jest Twoja historia w 2022 roku?
  27. Świat nie kompatybilny
  28. Za zdrowie Pań
  29. Smutna wiadomość
  30. Żegnamy naszą koleżankę
  31. Los wie kiedy się uśmiechnąć
  32. Procesy z dawnych lat
  33. Babcie i Dziadkowie!
  34. Absolwenci Wydziału Prawa 69`
  35. Kornel o świątecznej lekturze
  36. Na ten Nowy Rok 2022
  37. Zbliżają się Święta
  38. Kanadyjska Kolumbia Brytyjska (BC) pod wodą.
  39. Obchody Dnia Niepodległości w Polsce widziane z Izraela
  40. My siedemdziesięcioletni plus - wykluczeni.
  41. Refleksje na temat upływającego czasu
  42. Konspira, czyli spotkanie Absolwentów 69
  43. O relacjach pomiędzy prawem międzynarodowym a Konstytucją RP
  44. Żegnamy
  45. Żegnamy Absolwenta Prawa 69
  46. Nienawiść i jad nie popłaca
  47. Zniewaga
  48. Pierwszy w dziejach "proces" o zniesławienie
  49. Cudzołóstwo w starych dokumentach
  50. Bądźmy zawsze razem
  51. O dwóch kółkach
  52. Kończy się okres rozliczeniowy podatku za 2020 rok
  53. Na tle wspomnień z Dwudziestolatki
  54. Pesach – Wielkanoc - Pascha
  55. Dalej Absolwenci 69 spotykają się na Skype
  56. Żegnamy naszego kolegę
  57. Fałsz Kobiety
  58. Rusycyzmy przyswojone
  59. Rozpoczynamy nowy temat
  60. Moim koleżankom Absolwentkom69
  61. Gry i zabawy
  62. Co wyszukano w lamusie pamięci
  63. Utwory kabaretu Bezpłatna protekcja
  64. Prolegomena do umykających słów
  65. Co nas drażni (dziwi) w ramach różnicy pokoleń.
  66. Drodzy Absolwenci 69
  67. Jesień trzeba zobaczyć lub usłyszeć
  68. TRZY CHANDRY
  69. Odświeżamy nasze pasje
  70. Historia Kabaretu Prawników
  71. Wspomnienie o Romanie Wtorku
  72. Mario
  73. Zapasy z koronowanym wirusem trwają
  74. Zjazd pod koroną wirusa
  75. Spotykajmy się w czasie epidemii
  76. Smutna wiadomość
  77. Świątecznie lecz bezpiecznie
  78. Nowy tomik wierszy
  79. Zjazd odwołany
  80. Kolejny, już 24-ty, coroczny zjazd Absolwentów Prawa 69
  81. Ruch na naszej absolwenckiej stronie
  82. Koledzy Absolwenci - DO ROBOTY
  83. Spotkanie teatralne – ostatnie w 2019 roku
  84. Drodzy Absolwenci
  85. Przeszło stu prawników – Absolwentów Prawa 69
  86. Przykra informacja
  87. Słowo o Jurku
  88. Po raz dziesiąty odwiedziliśmy Rudę Milicką
  89. Bystrzyca Kłodzka na lipcowe spotkanie
  90. Pół wieku od zakończenia studiów!
  91. Absolwenci69!
  92. Nasi Drodzy Absolwenci
  93. Zjazd w dniach od 7 do 9 czerwca 2019
  94. Zaproszenie na Uroczysty Zjazd Jubileuszowy
  95. Same serdeczności
  96. Wyższa Szkoła Muzyczna im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu
  97. Akademia Sztuk Teatralnych
  98. Dwunaste spotkanie z WCA na szlaku Akademickiego Wrocławia
  99. Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
  100. Kolejna przygoda na drodze Akademickiego Wrocławia
  101. Akademia Wychowania Fizycznego
  102. Spotkanie ultranowoczesności z historią
  103. Spotkanie z nauką.
  104. Spotkanie w Ossolineum
  105. Komitet organizacyjny jak dzwon
  106. W drodze na kolejny Zjazd Absolwentów 69
  107. Grawitacja spada a moc rośnie
  108. Spacer wrocławskim traktem teatralnym
  109. Papieski Wydział Teologiczny
  110. Wielkanoc 2018 roku
  111. Profani w świątyni sztuki
  112. Akademia Sztuk Pięknych
  113. XXI Zjazd - Krynica - Zdrój, Słowacja
  114. Człowiek renesansu
  115. Cieszmy się Świętami
  116. IMAGINARIUM
  117. Pierwszy listopada
  118. Pociągiem do Szczecina na dwudziesty zjazd
  119. Mały zjazd w Gdańsku - drugi dzień
  120. Obyśmy zdrowi byli
  121. Program XX Zjazdu „ABSOLWENCI 69”
  122. Zjazd w Szczecinie - czerwiec 2017 r.
  123. Na ten Nowy Rok
  124. Czas płynie
  125. Jubileusze – jubileusze
  126. Autobus na początek XIX Zjazdu Absolwentów Prawa69
  127. Majówka turystyczna
  128. Święta, Święta, Święta
  129. Serdeczne gratulacje składamy
  130. XIX Zjazd Absolwentów 69!
  131. Oby nam się dobrze wiodło w kolejnym roku
  132. Usiądźmy przy stole
  133. Krasnal Paragrafek usynowiony
  134. IMMATRYKULACJA
  135. I cóż, że się zmieniamy – numer grupy zostaje ten sam.
  136. Jesień, jesień już
  137. Trudno dziś uwierzyć - czterdzieści pięć lat minęło
  138. W 2015 odwiedzimy Pragę
  139. Absolwenci Wydziału Prawa 1969 strona „Pod Paragrafkiem”

Copyright © 2014 | Łukasz Parysek & Absolwenci Wydziału Prawa 1969